Profil de KarnKarn ChairbueyPhotosBlogListesPlus ![]() | Aide |
Karn Chairbueyแชร์บ๊วยเรนเจอร์สีเขียว "ผู้ชายเป็นสัตว์โลกที่ขี้เหงาง่ายที่สุด" |
3 janvier เสียงในส้วม ว่าจะไม่อัพแล้วเชียว เพราะช่วงนี้ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่ทำงาน มันไม่เจอเรื่องฮาๆเหมือนตอนเรียนแล้ว
แต่มันจะได้เจอเรื่องแปลกๆฮาๆก็ตอนขี้เนี่ยแล่ะ เมื่อกี้นี้สดๆร้อนๆ เดินไปขี้มา ในห้องน้ำมีคนเข้าอยู่แล้ว2ห้อง เว้นตรงกลางไว้ห้องนึง ก็เลยเข้าไป ดีแล้ว เวลาตดดังๆเค้าจะได้ไม่รู้ว่าใครตด แต่เรารู้ว่าฝั่งไหนตด 555
ไม่รู้ทำไมเวลาเข้าห้องน้ำหลายๆคนแบบนี้จะเกิดอาการเกรงใจ ไม่กล้าตดดัง ทั้งๆที่ไม่มีป้ายห้ามตดดัง กลัวห้องข้างๆรู้สึกไม่ดีมั้ง และวันนี้ก็เช่นกัน ทั้ง3คนในส้วมไม่มีใครกล้าทำอะไรเสียงดัง กูจะปลดกางเกงยังค่อยๆทำแบบเนิบๆ กลัวมีเสียง เวลาตดแรกออกต้องมีเสียง(อย่างน้อยก็ แพร่ด!) ต้องใช้วิธี"แง้มแก้มก้น" ใช้มือสองข้างแหกตูดให้รูมันขยาย ทำให้เสียงที่ออกมาเงียบขึ้นกว่าเดิม สบายใจ ระหว่างที่ทั้ง3คนกำลังหยั่งเชิงประหนึ่งว่าใครทำเสียงดังก่อนพ่อตาย อยู่ดีดีก็มีเสียงนึงดังขึ้นจากห้องทางขวา ดังมาก แต่ไม่ดัง"ปู้ด"นะ ดัง "เออะะะะ!!!" มันเรอครับ มันไม่ตดครับ เหลือเชื่อมากว่ากูจะได้ยินเสียงเรอดังขนาดนั้นในส้วม จนไอ้ห้องทางซ้ายขำออกมาเลย เอากะมันสิ.... ปล. วันนี้ขี้นิ่มเหมือนดินน้ำมัน 9 novembre กลอนหน้าหนาว วันดีคืนดีไม่มีอะไรทำ...มาแต่งกลอนรับหน้าหนาวเล่นดีกว่า
อ๊ะๆๆ เห็นแบบนี้ตูเกิดวันสุนทรภู่นะเว้ย ต้องมีพรสวรรค์บ้างแล่ะ เริ่มกันเลยดีกว่า " เข้าหน้าหนาว ช่างหนาว จนหำหด... (ขึ้นสวยแล้วเว้ย)
แม้แต่ตด ก็ไม่มี ซักกะปุ๋ง... (อืมมม พอไปได้อยู่) นึกถึงตอน นั่งดู หนังตะลุง... (ตอนดูอากาศมันหนาวอะ)
......... (จบไม่ลงแฮะ..อ้อ!!)
เกิดเป็นคน ควรหมั่น ขยันเอย..." (เพอร์เฟค จบได้สวย) ภูมิใจโคตรๆเลยว่ะ อ้อ เรามาเล่นแต่งกลอนต่อกันดีกว่า เดี๋ยวเริ่มให้นะ " ยามหน้าร้อน หมาหอน กันทั่วหน้า... 25 septembre ศิลปินกับศิลปะ และคิงอาเธอร์ ศิลปิน...หากไม่มีอารมณ์หรือแรงบันดาลใจ ก็จะไม่ผลิตงานที่เป็นศิลปะออกมา
ช่วงนี้ทำงานแล้วไม่ค่อยมีเวลาสนุก ไม่ค่อยเจอเรื่องเฮฮาที่จะเอามาใส่ในนี้ได้ ยอมรับครับว่าเคยทำใจว่าอาจไม่มีการอัพเสปซอีก หากไม่มีอารมณ์ที่อยากจะเล่า ก็อย่าเล่าดีกว่า
แต่ๆๆๆคับแต่ เมื่อห้านาทีที่แล้วนี่เอง ขณะปฏิบัติภารกิจอยู่ในห้องน้ำ ก็เกิดเรื่องที่อยากจะนำมาตีแผ่ความจริงให้ทุกคนได้เห็นกัน
วันนี้ทำงานมาเหนื่อยๆ หลังจากกินข้าวล้างจานเสร็จ ก็ขึ้นมาจะอาบน้ำให้มันชื่นใจ ปกติผมเป็นคนที่ชอบทำอะไรหลายๆอย่างในเวลาเดียว และให้เสร็จในเวลาไล่เลี่ยกัน เวลานั่งขี้ก็จะแปรงฟันไปด้วย แต่วันนี้อยากทำภารกิจลูกผู้ชายครับ.....โกนหนวดน่ะอย่าคิดลึก
ขี้ไปด้วยโกนหนวดไปด้วย ลำบากหน่อยแต่เหมือนจะประหยัดเวลาดี พอขี้ก้อนสุดท้ายหลุดจากปากทวาร ก็โกนหนวดเสร็จพอดี เอี้ยวตัวไปล้างหน้าที่อ่าง...อึ๊บ ทรมาน ลุกนิดนึงดีกว่า ค่อยล้างตูดทีหลัง อ๊ะล้างเสร็จแล้วก็แปรงฟันต่อเลยละกัน ประหยัดเวลา ปล่อยให้ขี้เลอะปากตูดไปก่อน
แต่เจ้ากรรมนายเวรที่ไหนไม่ทราบ มาทำให้ผมเกิดอาการวิงๆ มือจะมีแรงรึปล่าวหว่าวหว่าว ไม่มีครับ หยิบแปรงสีฟันแล้วหมดแรงกระทันหัน แปรงพุ่งเป็นดาวหางฮัลเลย์ลงไปในชักโครก ปักบนขี้ก้อนที่ใหญ่ที่สุด อารมณ์คล้ายๆกับดาบของกษัตริย์อาเธอร์ที่ปักอยู่ รอเจ้าของดาบมาดึงออก....(ใช่เรื่องคิงอาเธอร์ป่าววะ เอาเป็นว่าใช่ก็แล้วกันนะ)
แล้วกูควรดึงมันออกแบบคิงอาเธอร์มั้ย...ให้เวลาคิด5บรรทัด
ภาพตัดกลับมาในอดีตของข้าพเจ้า สิ่งที่เคยทำและจำได้ในเรื่องแบบนี้ก็ได้วิ่งผ่านเข้ามาในสมอง
-น้ำส้วมหกเลอะมือตอนดูดส้วมที่ฝึกงาน
-อมนิ้วตีนเพื่อน
-แดกโค้กจากขันที่เอาไว้ตักน้ำล้างตูดในห้องน้ำ
-และอื่นๆที่เกี่ยวกับส้วมและสิ่งอุบาทว์ หาอ่านได้จากในเสปซเนี้ยแล่ะ หาๆเอา ในที่สุด ก็ตัดสินใจได้ กลั้นใจเอื้อมมือ..เอ่อ..จำไม่ได้ว่าข้างไหน แต่ก็เอื้อมลงไปกระชากแปรงมาจากอ้อมกอดของกองอุจจาระ รู้สึกเหมือนเด็กที่ชนะในรายการ"หนูทำได้"ยังไงยังงั้น แต่ไม่ต้องตกใจนะ กูไม่อุบาทว์ขนาดนั้นหรอก ทิ้งแปรงนั้นซะ แล้วเอาแปรงใหม่มาใช้แทน กูไม่ซกมกขนาดนั้นหรอกน่า แค่ไม่อยากให้แปรงมันไปคาในชักโครกแค่นั้นแล่ะ
จากนั้นก็ล้างหน้า....โดยลืมฟอกสบู่ที่มือ 24 août เจ้าหนุ่มน้อยที่น่าสงสารเมื่อวันเสาร์ที่แล้วไปรับสื้อสูทกับกางเกงที่ท่าพระจันทร์ ไปกับพีทกับเอก พอรับชุดเสร็จก็เดินหาห้องน้ำในม.ต่อ หมายมั่นปั้นไข่ไว้ว่าจะเยี่ยว เดินหาตั้งแต่ประตูท่าพระจัน จนมาได้เข้าก็ตึกนิติฯ(พอดีเด็กรังสิตอะคับ ไม่ค่อยเชี่ยวเรื่องห้องน้ำในท่าพระจันทร์ แถมหลายๆห้องที่รู้จักดันมาปิดอีก) พอเข้าห้องน้ำที่ตึกนิติได้ สายตา ก็พลันเหลือบไปมองในห้องส้วม (ไม่รู้จะมองเข้าไปทำไม) เห็นภาพอันน่าสยดสยอง กองขี้กระจายเต็มพื้นห้อง ประหนึ่งผู้ก่อการร้ายภาคใต้เอาระเบิดมาวางในส้วม พอเข้าซองฉี่ได้ สมองในกบาลก็ประมวลผลด้วยความเร็วที่เร็วกว่าcore2duo นึกถึงสภาพของเจ้าของกอง ขี้กองนั้น...ตอนนั้นเค้าคงจะทรมานมากสินะ แล้วตอนนี้เค้าจะเป็นยังไงมั่งนะ
ต่อไปนี้คือภาพจำลองจากจินตนาการอันน้อยๆของกระผมขณะปล่อยกรดยูริกลงโถ
...วันเสาร์ตอนสายๆ ชายวัยรุ่นคนนึงเดินเข้ามาทางประตูท่าพระจันทร์ หมายจะถ่ายอุจจาระในธรรมศาสตร์ที่มีเสรีภาพทุกตารางนิ้ว แต่กลับไม่มีส้วมเพียงพอ เจ้าหนุ่มน้อยเอ๋ย เจ้าหารู้ไม่ว่า ส้วมปิด!! เค้าพยายามเดินหาอยู่หลายที่ แต่ก็ยังไม่เจอ เจ้าอดีตอาหารที่เข้าไปทางปากแต่บัดนี้กลายเป็นก้อนขี้ กำลังทะลุทะลวงลำไส้ใหญ่ เบิกรูทวาร เพื่อลืมตาดูโลกอีกครั้ง เค้ารู้สึกหนาวเย็นยะเยือกถึงกระดูกสันหลัง ทั้งๆที่เม็ดเหงื่อผุดบนใบหน้าของหนุ่มน้อยคนนั้น อุณหภูมิในตัวร้อนผ่าวราวไฟจากนรก เค้ากำลังจะลงนรกอยู่ในอีกอึดใจข้างหน้านี้!!! เหมือนนรกสั่งและสวรรค์แกล้ง เค้าแบกของเสียในลำไส้มาถึงตึกนิติ ประตูห้องน้ำชายเปิดอ้าเชื้อเชิญให้เข้าไปทำธุรกรรมในนั้น จากย่องเป็นเดิน จากเดินเป็นวิ่ง นาทีนี้หนุ่มน้อยคนนั้นไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เค้าได้สับร้อยเมตรในเวลาที่เร็วกว่าสถิติโลก เส้นชัยอยู่ที่คอห่าน... เฉียดฉิว...เค้าเข้าเส้นชัยได้ทันเวลาพอดี แต่อนิจจา หนุ่มน้อยลืมเผื่อเวลาถอดกางเกงเด็กแนว กระชากเข็มขัด กระตุกกางเกงพร้อมบ๊อกเซอร์ในครั้งเดียว โก่งตูดยังไม่ทันหย่อน พรวด!!! นรกได้กระชากสิ่งที่เค้าอุ้มชูประคับประคองมาหลายนาที เค้าคงนึกขอบคุณสวรรค์และนรกในคราเดียวกัน
เยี่ยวหยดสุดท้ายหยดลงโถ ผมสะบัดมังกร(หรือที่บางคนบอกว่าหนอน)เก็บเข้าซอง ตอนจบของเด็กคนนั้นจะเป็นยังไงผมไม่รู้ แต่กูเหม็น
แถมพอออกจากห้องน้ำ ไอ้พีทเมทรักเสือกจินตนาการได้เหมือนกูเด๊ะ นี่ถ้าไอ้เอกมันเห็นขี้กองนั้น มันคงคิดแบบเดียวกันน่ะแล่ะ 21 août เวียดนาม...ฮามอย(ฮานอย) ว่าจะไม่อัพแล้วเชียว พอดีขี้เกียจหนัก
หลัวจากกลับจากญี่ปุ่นได้สามวันก็ต้องบินไปเวียดนามต่อ ไปฮานอย(เมืองนี้เค้าไม่ค่อยฮากัน) พอเครื่องลงเท่านั้นแล่ะ กูนึกว่าอยู่สนามบินนครศรีธรรมราช(พอดีไปบ่อย) ทำไมมันเล็กและกระจอกแบบนี้วะ
รีบออกมาขึ้นแท๊กซี่ไปโรงงานลูกค้า สิบกว่ากิโลแม่งกดกูไปสิบดอลล่า ราคาแท๊กซี่ที่นี่แพงอยู่แล้ว กิโลละยี่สิบบาท แพงกว่าผลไม้บ้านเราอีก!!! เอาเข้าไป
สภาพบ้านเมืองเค้าก็นะ รกๆ มอไซค์เต็มถนน เต็มแบบที่คุณไม่สามารถจะจินตนาการได้(เล่นสำนวนฝรั่งซะ) ยิ่งตอนขึ้นแท๊กซี่ไปหาลูกค้านะ เจอมอไซค์ล้อมรอบด้านเลย ให้อารมณ์เหมือนนายทองเหม็นขี่ควายตะลุยท่ามกลางสมรภูมิ...คิดได้เนอะ แล้วแม่งบีบแตรแทนเบรค จะได้ยินเสียงแตรทุกๆ5วิ หรือเร็วกว่านั้น อากาศก็ร้อนชื้นอยู่แล้ว เจอเสียงแตรอีก ไม่มีที่ว่างให้เด็กแว้นแน่นอน
อาหารเค้าก็เหมือนๆไทยเนี่ยแล่ะ จืดกว่าด้วยซ้ำ
เห็นว่าสาวที่นี่หน้าตาดี ก็โอเคอะ ดีแบบบ้านๆ ไม่แต่ง
สรุปว่า ไม่ค่อยดีว่ะเวียดนาม ใครจะไปก็เตือนไว้หน่อยนะคับ ล้าหลังกว่าไทยเยอะ ที่เจริญก็แค่เรื่องเศรษฐกิจ
ส่วนญี่ปุ่น ไม่ต้องพูดแล้วคับ contrastสูงเหลือเกินสองประเทศนี้
รูปจากญี่ปุ่นก็เข้าไปดูกันได้ที่ http://karn44.multiply.com นะคับ ไหนๆก็เข้าแล้วก็ดูรูปอื่นๆด้วยละกัน จะอวดว่างั้น
25 juillet กระป๋องหรรษา แท่งสั่นพาเพลิน ท่านเคยประสบปัญหาเหล่านี้มั้ย
เวลาช่วยตัวเองไม่ได้อารมณ์เหมือนของจริง
ถ้าซื้อเอาเสียตังแพงอีก ปัญหาเหล่านี้จะหมดไป
ทีวีไดเร็กวันนี้ขอเสนอ จิ๋มกระป๋อง
นวตกรรมสำหรับทั่นชาย ใช้ง่าย เพียงเอาจู๋แหย่ ก็สนุกได้ทุกที่ทุกเวลา
สนนราคาอยู่ที่ 800-900เยน(เอา0.3คูณให้เป็นเงินบาทเองนะ)
และสำหรับทั่นหญิง เรามี ไวเบรเตอร์ มาให้ทั่นได้สนุกยามเหงา สนนราคาที่ 550เยน
แต่ช้าก่อน หาทั่นสั่งซื้อภายในปีนี้ กูไม่รับฝาก ตอนนี้กูรับมาสิบเอ็ดกระป๋องแล้ว ไวเบรเตอร์อีกอัน ไม่ผ่านตม.เข้าประเทศแน่ๆ
แต่สำหรับน้องๆชาววิดวะธรรมศาสตร์ไม่ต้องกังวล พี่ชายคนนี้เตรียมเอาไปฝากน้องๆทั้งคณะ กูจะเอาไปไว้ที่ร้านซีล็อกซ์หนึ่งกระป๋อง ใครต้องการสำเร็จความใคร่ในระหว่างคาบเรียนก็ให้ลงมาเซ็นชื่อเบิกได้ที่ร้านซีล็อกซ์ ห้ามใช้เกินสามสิบนาที ไม่งั้นเจอปรับ เวลาใช้ต้องใส่ถุงด้วย ไม่งั้นจะลำบากคนต่อไป
เป็นไง กูใจดีมั้ย 19 juillet อิคุ อิคุ คิโมจิอืมมมมม แอบมาอัพแวบนึง
นี่ก็ผ่านมาได้จะสี่อาทิตย์แล้ว เหลืออีกสองอาทิตย์ สนุกมากมาย แรกๆก็เบื่อ ไม่มีคอม นี่ก็ไปยืมหัวหน้าที่ญี่ปุ่นมา
ได้ไปเที่ยวมาไม่กี่ที่เอง งานเยอะ แต่สาวๆไม่เยอะ อยู่บ้านนอกอะ หาหน้าตาดีดียาก กูเนี่ยหล่อสุดในเมืองแล้ว
รายละเอียดขี้เกียจเล่าว่ะ ไว้มาถามเองแระกัน
ตอนนี้เลื่อนกลับไทยเป็นวันเสาร์ที่สี่สิงหานะ แล้วไปเวียดนามต่อวันที่แปดถึงสิบ โคตรนักธุกิจเลย
ไคเคยใส่บ๊อกเซอร์กลับด้านหน้าด้านหลังบ้าง
เมื่อวานกูเคย ทรมานมาก ตอนเดินจะไปเยี่ยว พอเข้าซองปั๊ป รูดซิบ แต่เสือกหาปากถ้ำให้มังกรน้อยออกมาไม่เจอ คนต่อคิวก็เยอะ ยืนล่กตั้งนาน สุดท้ายหกเลอะกางเกงหมด |
||||||||||||||||||||||||||||||
|
|